light room 的个人资料ในห้องสีขาวเล็กๆห้องหนึ่...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
1月8日 มาม่าไม่มีอะไรสมบูรณ์
"หากต้องการรสชาติและคุณค่าทางอาหารมากขึ้น ควรเติมกุ้งผักดังภาพ และอื่นๆตามต้องการ"
ไม่มีอะไรสัตย์จริง
"ผู้โชคดีได้รับรางวัลมูลค่า ๑,๐๐๐ บาทขึ้นไป ต้องชำระภาษีรางวัลชิงโชค ณ ที่จ่าย ๕%"
ไม่มีอะไรคงทน
"ไม่ควรเก็บไว้ในที่ชื้น"
ไม่มีอะไรปลอดภัย
ไม่เจอสี ไม่ใส่วัตถุกันเสีย ใช้โมโนโซเดียมกลูตาเมตเป็นวัตถุปรุงแต่งรสอาหาร
ไม่เข้าใจ
สิ่งที่เรารักเราเราชอบทำไมเต็มไปด้วยภัยร้ายที่คอยทำลายเรา
เบื่อมาม่าแล้วว
แต่ก็ยังกินมันอยู่ทุกวัน
เพราะมันเป็นที่พึ่งยามยากสำหรับเด็กหอ
แต่มันไม่รู้หรอกว่าบางทีเราก็ไม่ได้หวังแค่พึ่งมันแค่ในยามยากเท่านั้น
เรายังติดใจรสเผ็ดร้อน เปรี้ยวจี๊ด กลมกล่อมของมัน
แม้ในรสเหล่านั้นจะอันตรายต่อเราเพียงใด
วันนี้เบื่อมาม่า แต่ก็ยังรักมาม่าอยู่นะ
หายเร็วๆนะ จะได้มากินมาม่าด้วยกัน
4月8日 ว่างวันนี้จะดูเดอะสตาร์
เมื่อเช้าตอนตื่น ไม่สิ เมื่อเที่ยงตอนตื่น
ได้ยินเพลงเดอะตาร์ดังมาจากห้องไหนสักห้อง
นึกถึงเมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่ไปดูเดอะสตาร์กับพี่บ๊อบ เจ๊เฮี้ยง ไก่โต้ง พี่แฟ้มและก็เมี้ยน
สนุกดี อยากไปอีก รู้สึกถึงความฝันจริงๆของคนๆนึงอ่ะ
จริงๆทุกคนน่าจะเคยมีวินาทีนึงแหละที่คิดว่าตัวเองยืนอยู่บนเวทีแล้วร้องเพลงเพราะๆ
555 ขำตัวเอง
ไม่คิดว่าจะอัพบล็อกหน้าที่สองด้วยหัวข้อนี้
เท่าที่จำได้ กรูฝันอยากเป็นนั่นนี่ตั้งหลายอย่างแน่ะ
ฝันแรก
บอกกับแม่อยู่บ่อยๆ สมัยอนุบาล
ว่าโตขึ้นอยากจะเป็นศิลปินวาดภาพ
ตอนนั้นคงมีความสุขกับการวาดรูปมั้ง
ไม่ต้องมานั่งคำนวน ไม่มีผิดถูก ไม่ต้องท่องศัพท์ ไม่ต้องอยู่กับข้อบังคับว่าต้องขีดเส้นใต้ ใช้ไม้บรรทัด
ทุกๆคนไม่วาเด็กหรือผู้ใหญ่ ทุกคนต้องการอิสระทั้งนั้น
พอโตมาก็เลยคิดว่าศิลปินวาดภาพไม่น่าสนุกอย่างที่ฝัน
ฝันที่สอง
คงไม่มีใครหรอกที่รู้ฝันนี้ แม้แต่แม่ นั่นคือ
นักร้องกับแดนซ์เซอร์
ตอนเป็นเด็ก แม่บอกว่าเป็นเด็กขี้อาย ทำอะไรคนเดียวไม่ค่อยเป็น
ทำอะไรๆ ตามพี่สาว
ทุกเทศกาล ไม่ว่าจะ ปีใหม่ สงกรานต์ เชงเม้ง งานสังสรรค์ก็จะเกิดขึ้นที่บ้าน
เงินรางวัลเป็นสิ่งยั่วใจเด็กๆ ให้ทำอะไรๆ ตามแต่ผู้ใหญ่จะปรารถนา
พี่สาวโชว์ลิปซิ่งประกอบเพลง กูก็เอาด้วย
รู้สึกสนุกที่เต้นแล้ว คนอื่นยิ้ม หัวเราะ แถมได้ตังค์อีกต่างหาก
แล้วฝันนี้ก็ตกไป เมื่อวันหนึ่ง ที่โรงเรียน ตอนมัธยม ประกวดร้องเพลงด้วยคดว่าร้องเพราะ
แล้วก็ตื่นเต้น กลัว สั่น ผิดคีย์ ตายตายตายและตาย เหี่ยวตายไปในที่สุด
เมื่อไม่นานมานี้ก็ประกวดที่คณะ แล้วก็ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ตื่นเต้น คุมเสียงไม่ได้
ไม่เห็นเหมือนตอนซ้อม แล้วก็ ตายตายตาย ในที่สุดเหมือนกัน
ตามมาด้วยฝันที่สาม
พ่อซื้อกระต่ายมาให้ ตามมาด้วยหมา ปลา หนู ปู เต่า รวมถึงแมวที่หลงมา
หลังจากอยู่กินกันสิงสาราสัตว์เหล่านั้นมานาน
ทำให้เกิดอาการคัน อยากรู้ อยากเห็น
นี่ถ้าไปแข่งแฟนพันธุ์แท้พันธุ์หมา ไม่น่าจะตกรอบแรกเหมือนพี่เบียร์กับไก่โต้งนะ อิอิ 5555
เพราะตอนนั้นทุกสิ่งอย่างเป็นสัตว์ไปหมด
ซื้อหนังสือรวมพันธ์หมา เลี้ยงปลา สวนสัตว์ต่างๆนานา มากมาย หลายหลาก ล้นเหลือ (ใช้คำฟุ่มเฟือย)
จบมอ 3 ต้องเข้าสายวิทย์ให้ได้ เพราะอยากเป็นสัตว์แพทย์
ฝันที่สี่
พอขึ้นมอ4 พี่สาวก็เข้ามหาวิทยาลัย
พี่เรียนนิเทศ ได้ถ่ายรูป ได้ทำหนัง ได้เล่นละคร อยากมั่ง
เป็นงี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว พี่ทำไรก็อยากทำมั่ง
อยากทุกอย่าง ถ่ายรูป ตอนนี้บรรลุและ
อยากทำละคร ก็บรรลุแล้ว
เหลืออีกไม่กี่อย่างที่อยากแล้วยังไม่ได้ทำ
แต่ก็ช่างเหอะแค่นี้ก้เพียงพอ
ฝันที่ห้า
ก่อนเอ็นทรานซืไม่นาน
กำลังวิตกจริตกับการอ่านหนังสือเอ็น
ก็ได้อ่านอะเดย์
เป็นคอลัมสัมภาษณนักโบราณคดี ท่าหนึ่ง
อ่านแล้ว รู้สึกว่า ผูหญิงคนนี้แม่งเจ๋งโคตร
ทำได้ไงวะ อารมณ์ประมาณนั้น อยากทำมั่ง เพ้อ
กูจะเอ็นเข้าโบราณคดีศิลปากร กูจะเป็นนักโบราณคดี
ฝันสุดท้าย
แล้วฝันที่ห้าของกูก็สูญสิ้นเมื่อกูติดทุนครู
กูต้องเรียนทุนครู
ตอนนั้นไม่รู้ว่าหน้าอย่างกูจะเป็นไง เมื่อต้องมาเรียนครู และเป็นครู
แต่ตอนี้กูก็มีความสุขดีด้วยอาชีพครู และนิสิตคณะครุศาตร์
ฝันสุดท้ายในตอนนี้อาจจะเป็น ครู ที่ดี มั้ง
2月7日 เหนื่อยล้าและอ่อนโยนต้องขอยืมวลีที่พี่เอ๋ยใช้พูดบ่อยๆเลาซ้อมละคอนมาใช้ เพราะวันนี้เหนื่อยเหลือเกิน
เมื่อวานเพิ่งกลับมาจากทริปแผนก
ดีใจนะที่ได้ทำทริปนี้ให้กับน้องๆ
จริงๆแล้วประโยชน์ไม่ได้ได้แก่น้องอย่างเดียวนะ
พี่อยู่กรูก็ได้อะไรกลับมาเยอะทีเดียว
เหนื่อยล้า..
เหมือนได้ส่องกระจกบานใหญ่ และมองเห็นตัวเอง
ที่สภาพนั้นต่างจากที่ตัวเองคิดว่าตัวเองเป็น
ยอมรับว่ารู้สึกไม่ดี
มากมากด้วย
แต่ต้องขอบคุณไอ้เอ มะนาวและก็พี่แชมป์
ถ้าเมื่อวานไม่ได้คุยกะไอ้เอก็คงไม่รู้จะไปป่วงที่ไหน
ถ้าเมื่อวานไม่ได้เล่นเอ็มกับมะนาวก็คงนั่งร้องไห้อยู่บนเตียง
ถ้าเมื่อวานไม่ได้คุยกับพี่แชมป์ก่อนนอนก็คงนอนไม่หลับแน่ๆ
ขอบคุณทั้งสามคนมา ณ ที่นี้ด้วย
เหมือนจะถึงขั้นสาหัส
แล้ววันนี้ก็มีคนรับรู้ได้ถึงสิ่งที่เปลี่ยนไป
ไก่โต้ง แอม เหมือนจะรู้ได้
แต่คงไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
ไม่รู้นะ ถ้ามันจะแตกหัก ก็ตามใจ
เพราะเราก็ต้องการ
ขอบคุณไก่โต้งกะนังเพนกวินที่เป็นห่วงถามไถ่
ขอบคุณแอมที่พยายามทำให้อารมณ์ดีขึ้น ก็เราเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าเดียวกันนี่นะ อิอิ
เหมือนจะอยากขอโทด
ขอโทดเปิ้ล ยุ้ยที่สุดในโลกนะ ต่อไปเราจะไม่ถ่วงอีกแล้วหละ
ขอโทดมีมี่ด้วยที่ทำให้ต้องทำงานหนัก
แต่ไม่ต้องห่วงนะ งานหน้ามีมีคงสบายขึ้น เพราะคงไม่มีต๊อบอีกแล้วหละ
ขอโทดวอแว ของขวัญยังอยู่ห้องเค้าอยู่เลย
ขอโทดแอมกะปอ ที่บางทีก็เม้งใส่
ขอโทดเพนกวินที่ไม่ได้สนิทกันเหมือนก่อน
เราจะกลับมาสนิทกันอีกดีม๊ะ
ขอโทดแม่ด้วยที่ทำโทรศัพท์หาย
เหมือนทุกอย่างจะดีขึ้น
เมื่อวานนี้เล่นเอ็มเพราะป่วง
เข้าไปอ่านบล็อกของฮั้ว
เห็นรูปฮั้วพลอยมะปราง น่ารักดี
เห็นรูปแล้วก็เลยนึกถึงทริป
นึกถึงฮั้ว
เอาเป็นว่าพี่รหัสอย่างกรูจะพยายามสนิทกะน้องให้มากขึ้นละกัน
กรูจะเริ่มจากการจิกกัดและกัน อิอิ พูดเล่น
ขอบคุณฮั้วด้วยสำหรับบั๊ดดี้ที่น่ารัก เก่งมาก กรูจับไม่ได้เลย
ขอบคุณที่จุดประกายการเขียนบล็อกครั้งแรกครั้งนี้ด้วย
เหมือนได้ส่องกระจกบานใหญ่
เหมือนจะถึงขั้นสาหัส
เหมือนจะอยากขอโทด
เหมือนทุกอย่างจะดีขึ้น
เหนื่อยจัง
อ่อนโยน..
วันนี้เบียร์ใช้ชื่อในเอ็มว่า ใกล้จะถึงเทศกาลหอกลางอีกแล้ว
เทศกาลหอกลางคือเทศกาลอ่านหนังสือเมื่อใกล้สอบ
เมื่อเทศกาลครั้งที่แล้ว
กรูยังมีแรงจูงใจให้อ่าน
ไม่นานนักก็พินาศฉิบหาย
ด้วยมือกรูเอง
วันนี้กรูจะมีใหม่
เทศกาลหอกลางจะกลับมาคึกคักอีกครั้ง
เขาช่างอ่อนโยน..
เห้อ..เหนื่อยล้าและอ่อนโยน
ป.ล. วันนี้เลือกตั้ง กนค อบจ และก็กรรมการห.
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เพื่อนก็คือเพื่อน
เป็นกำลังใจให้ อิโต้ง มะนาว มาด พี่นิว คุณแม่ โอ เจนนี่ สู้ๆนะ
วันนี้ไปเรียนเน้ตดีไซน์วันแรก พี่ไป๋น่ารักจัง ได้กินช็อกโกแลตพี่ไป๋ด้วย
ป.ล.สอง งอนพี่แชมป์กะอิเอแล้วโทรหาแล้วไม่ติด โกรธๆๆๆๆๆจิงๆด้วย
|
|
|||||||
|
|
